Erik Krikke

Erik Krikke was beroepsmilitair bij de Geneeskundige Troepen. Hij werd tot operatie-assistent opgeleid in het Centraal Militair Hospitaal in Utrecht. Vandaar werd hij uitgezonden naar Afghanistan om er te dienen als operatie-assitent. Jaren later bleek dat hij er PTSS heeft opgelopen:met ernstige gevolgen.

Erik Krikke is Afghanistan veteraan. Uit zijn eerste huwelijk heeft hij 2 zonen, waar hij gek op is. Linda is Erik’s tweede vrouw: ze is de liefde van zijn leven.

Uitgezonden naar Afghanistan

In 2007 wordt Erik uitgezonden naar Afghanistan, waar hij wordt ingedeeld bij de multinationale medische-unit van het NAVO-hospitaal op de enorme militaire basis op het vliegveld van Kandahar. Op dit vliegveld is ook de luchtmacht van de NAVO-landen gestationeerd. Ze geven lucht-en logostieke steun aan de internationale coalitietroepen in de strijd tegen de Taliban.

Het militaire hospitaal op vliegveld Kandahar

Het militaire hospitaal is gevestigd in barakken en beschikt over alle moderne medische apparatuur en faciliteiten. Er werken medische teams uit de verschillende coalitielanden. Dagelijks worden er oorlogs-gewonden binnengebracht: NAVO-militairen, Afghaanse burgers en kinderen.
Erik is in het militaire hospitaal op het rumoerige vliegveld van Kandhahar als operatie-assistent onderdeel van het Nederlandse chirurgisch team, dat nauw samenwerkt met het Canadese, Amerikaanse en Britse ziekenhuispersoneel. Ze werken hard in shifts van 24 uur op, en 24 uur af.
Erik wordt vaak ingezet in de twee operatiekamers. Hij is heel herkenbaar, want tijdens zijn werk draagt hij authentieke gele Nederlandse klompen.

Terug naar Nederland

Met een zwaar gemoed door alle heftige ervaringen in het oorlogshospitaal van Kandahar vertrekt Erik in september 2007 uit Afghanistan, op weg naar Nederland.
5 jaar later is Erik krikke geen militair meer. Hij heeft een baan in het bedrijfsleven.
Op zakenbezoek in Duitsland wordt hij zwaar ziek. Het blijkt een acute galblaas-ontsteking te zijn.
Op zijn verzoek wordt hij overgebracht naar het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen. Dat is voor hem vertrouwd, want daar kreeg Erik als militair ooit zijn medische opleiding. Nu belandt hij er zelf op de operatietafel...

Flash-backs

Zijn eigen operatie in Assen leidt er toe dat Erik Krikke flash-backs krijgt van de operaties daar in de OK van Kandahar heeft uitgevoerd als operatie-assistent. Hij ziet weer de jonge militairen, die vanaf het oorlogsfront werden binnengebracht met de meest vreselijk verwondingen. Jonge mannen in de kracht van hun leven, die te maken kregen met amputaties en andere verminkingen. Jonge mannen ook die Erik en het operatieteam niet meer konden redden. En van deze flash-backs knakte Erik. Hij kwam terecht in een diep donker dal.

Ernstige PTSS

Erik vroeg via het Veteranen Instituut om hulp. En die kreeg hij direct. Hij bleek ernstige PTSS te hebben opgelopen als nasleep van zijn heftige ervaringen in Kandahar. Onderdeel van de therapie was het opschrijven van de traumatische ervaringen die hij in Kandahar had gehad. Om zo het leed van zich afteschrijven. Maar nadat hij een vreselijke ervaring met een jonge militair, die overleed op de operatietafel, en waarmee hij zich was gaan identificeren, had opgeschreven om er maar vanaf te zijn, kwam Erik, zoals hij het zelf vertelt " in een diepe put terecht, waaruit hij geen daglicht meer kon zien". Hij beraamde nauwgezet voor hoe hij uit het leven zou gaan stappen. Op een avond in november was het zover. Hij had thuis op zolder een afscheidsbrief achtergelaten. Maar in de auto, op weg naar de plek aan de spoorweg waar hij afscheid van het leven zou nemen, belde hij zijn beste vriend om afscheid te nemen. En dat redde zijn leven.

Erik klom langzaam uit het dal en besloot zijn talenten te gebruiken als therapie. Hij bleek heel goed te kunnen schrijven. Zo goed, dat er van zijn hand drie boeken verschenen. Ze gaan alle drie over zijn leven toen in Afghanistan en daarna in Nederland. De uitgever van het boek 'Operatie Geslaagd' beschrijft het treffend: "Het boek is hartverscheurend en hoopvol tegelijk. Het vertelt het verhaal van Erik, die tijdens zijn werk als operatie-assistent chirurgie in Afghanistan getrumatiseerd raakte. Hij beschrijft de ervaringen die aanleiding gaven tot PTSS en de vernietigende impact die het heeft op een persoon en zijn omgeving. Erik vertelt openhartig hoe hij in een isolement terechtkwam en langzaam afbrak tot het punt kwam waarop zelfmoord de enige uiutweg leek te zijn. Als medicus, verteraan, maar bovenal als mens vertelt hij over hoe hij de strijd is aangegaan met zichzelf en zijn herinneringen en hoe hij inmiddels weer middenin het leven staat".
De titels van de andere boeken van Erik Krikke zijn: