Hugo Meijer

Het oorlogsverhaal over Hugo Meijer over de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en zijn krijgsgevangenschap in Japanse kampen in Java en daarna zijn deportatie naar en tewerkstelling aan de Birma-Siam Spoorlijn. Het verhaal is geschreven door zijn zoon Theo Meijer die jarenlang onderzoek heeft gedaan naar het oorlogsverleden van zijn vader.

Theo Meijer heeft een samenvatting gemaakt van het onderzoek dat hij deed naar wat zijn vader Hugo Meijer tijdens de Tweede Wereldoorlog in Zuid-Oost Azië heeft meegemaakt. Theo schrijft:
"Mijn vader, Hugo Meijer, werd geboren op 13 februari 1920 in Vlaardingen en diende als sergeant-monteur bij de Militaire Luchtvaart van het KNIL, gestationeerd op vliegveld Andir bij Bandoeng.
Bij de Japanse invasie van Nederlands-Indië werd Hugo Meijer op 8 maart 1942 werd hij op Java gevangengenomen door de Japanners, dezelfde dag waarop het Nederlands-Indische leger capituleerde".
Foto
De foto hiernaast van Hugo Meijer is in 1947 , dus na de oorlog, gemaakt op vliegveld Andir bij Bandoeng. Het is de vroegste foto die zijn zoon Theo van zijn vader heeft kunnen vinden.

Drie jaar krijgsgevangene

"Wat volgde waren ruim drie jaar gevangenschap: eerst in kampen op Java, en vanaf januari 1943 als dwangarbeider in Sectie IV van de Birma-Siam-spoorlijn — de kampen Hintok, Konyu (beter bekend als Hellfire Pass) en Kinsaiyok. Uit medische archieven weet ik dat hij daar meerdere keren in het kamphospitaal heeft gelegen met malaria. Op 30 augustus 1945 werd hij in Bangkok bevrijd", aldus zoon Theo Meijer.

Met niemand over gesproken

"Mijn vader heeft hier zijn hele leven met geen woord over gesproken — niet met mij, niet met mijn moeder, voor zover ik weet met niemand.
Na de oorlog keerde hij terug naar de Indische luchtmacht, en in oktober 1949 trouwde hij in Bandoeng met mijn moeder, Henriette Rijnders. Later verhuisde het gezin naar Nederland.
Hij overleed in 2010, en pas sindsdien ben ik, zijn zoon, zelf op onderzoek uitgegaan naar wat hij al die jaren verzwegen heeft", aldus zijn zoon Theo.

Onderzoeksdossier van 55 pagina's

Theo Meijer vervolgt:
"Wat begon met één Japanse interneringskaart bij het Nationaal Archief is uitgegroeid tot een onderzoeksdossier van ruim 55 pagina's, met hulp van onder andere het Nationaal Archief, het Thailand-Burma Railway Centre in Kanchanaburi, het CBG en diverse Nederlandse herdenkingsorganisaties. Een van de bijzonderste vondsten: via de originele naamlijst van het treintransport uit Singapore (januari 1943) ontdekte ik dat mijn vader samen met een andere Nederlandse gevangene — ook van de Militaire Luchtvaart, sergeant-majoor-vlieger Johannes Lippmann — op precies dezelfde trein zat, in een groep van minder dan 200 man. Dat spoor heb ik inmiddels doorgetrokken tot drie generaties van die andere familie, tot en met een kleinzoon,die bij de Koninklijke Marine diende en zelfs in Nieuw-Guinea is gestationeerd geweest".

Waarom deel ik dit verhaal?

Tenslotte schrijft Theo: "Ik deel dit verhaal niet alleen voor mijn eigen familie, maar ook omdat de geschiedenis van de Birma-spoorlijn — en van de Nederlands-Indische militairen die daar dwangarbeid verrichtten — in Nederland relatief weinig aandacht krijgt. Mocht u meer willen weten of het volledige dossier ontvangen, dan hoor ik dat heel graag".

Als u het hele verhaal over Hugo Meijer wilt lezen, dan kunt u hiervoor uw e-mail adres sturen naar
info@oorlogsverhaal.com onder vermelding van Dossier Hugo Meijer.