Direct contact? Mail ons: info@oorlogsverhalen.com

Home > Oorlogsverhalen op naam > Ed Spetter

Ed Spetter

Het oorlogsverhaal van Ed Spetter over zijn vader Eduard, die het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940 overleefde. Daarna was hij, ook in Rotterdam, 3 jaar ondergedoken om aan de Duitse bezetters te ontkomen.

De vader van Ed Spetter, Eduard Maurits Louis Spetter heeft joodse voorouders. Zijn ouders zijn vermoord in Auschwitz. Eduard weet net op tijd onder te duiken. Dat deed hij van 1942 tot 1945 in zijn eigen hoedenfabriekje in een Rotterdamse straat, dat was voortgezet door zijn bedrijfsleider.

Verliefd in de onderduik

Eduard overleeft het.
Na de oorlog trouwt hij met de vrouw op wie hij verliefd werd tijdens zijn onderduik in Rotterdam. Ze werkte mee in het hoedenatelier. Na de oorlog trouwen ze en krijgen 3 zonen. Hun jongste zoon Ed vertelt het oorlogsverhaal van zijn inmiddels overleden vader.

Vervolgverhaal Eliezer Spetter

Ed's middelste broer Eliezer woont met vrouw en kinderen al meer dan 20 jaar in Israel. Ook van Eliezer hebben we het oorlogsverhaal gefilmd. Hij vertelt daarin hoe bepalend de holocaust in zijn leven is.
Klik hier >> voor de video van Eliezer Spetter 

 

 

 

Gedicht van Maurice Spetter

Maurice Spetter is de oudste broer van Ed en Eliezer. Hij schreef een gedicht ter gelegenheid van de Nationale Dodenherdenking op 4 mei.
Ter nagedachtenis van zijn grootouders en andere familieleden die in Auschwitz vermoord zijn.

4 mei, Ik heb ze niet gekend

Ik heb ze niet gekend,
Ze zijn afgevoerd naar Westerbork om daarna gedeporteerd
naar Auswitz-Birkenau waar de gruwel hen wachtte.

Ik heb ze niet gekend,
de gaskamer opende zijn muil in oktober 1942 voor hen
en verslond nog 6 miljoen geliefden meer.
Ik heb ze niet gekend,
ook in Oost-Europa, Rusland, Litauen en  Ukraïne
moesten ze op de gruwelijkste wijze van hen af.
Ik heb ze niet gekend,
was mijn vader ontroostbaar met het verlies van zijn ouders en familie
en koos voor onze veiligheid en werd katholiek.
Ik heb ze niet gekend,
Ik stond in 2017 op het universele graf bij de verwoeste gaskamer
in het kamp Auswitz-Birkenau 75 jaar na datum.
Ik heb ze niet gekend,
ieder kind heeft zijn grootouders mogen meemaken.
Ik heb ze niet gekend,
5 jaar na het overlijden van mijn grootouders ben ik geboren,
wat had ik mijn opa en oma graag gekend.

Maurice Spetter
 

Terug naar het overzicht